برچسب: نگارگری ایرانی

فضا در نگارگری ایرانی، اساساً دوبعدی، تزیینی و فرازمانی تعریف می‌شود و به‌کلی از منطق پرسپکتیو خطی و قوانین طبیعی فاصله می‌گیرد. در این فضا، هنرمند از دیدگاه «نیم‌افکن از بالا» بهره می‌برد تا هم‌زمان جلو و عقب، بالا و پایین یک صحنه را به نمایش بگذارد؛ به‌گونه‌ای که کوه‌های دور در لبهٔ بوم، با …
ادامه ی نوشته فضا در نگارگری ایرانی