صنعت سینما با ظهور پلتفرمهای بزرگ استریم و الگوریتمهای هوش مصنوعی، وارد نبردی نابرابر و حیاتی برای حفظ اصالت هنری خود شده است. مجله اقتصادی و هنری ورایتی در گزارش سالانه خود هشدار میدهد که تهیه کنندگان بزرگ برای کاهش ریسک مالی، به سراغ فرمولهای ریاضی رفتهاند. این الگوریتمها بر اساس دیتای میلیونها کاربر تعیین میکنند که چه پیرنگ، چه بازیگر یا چه نوع پایانبندی میتواند بیشترین مخاطب را جذب کند. نتیجه این فرآیند مهندسیشده، تولید انبوه فیلمهای کپیشده، بیروح و فاقد هرگونه امضای شخصی یا دیدگاه منحصربهفرد کارگردان است. سینما در این چرخه تجاری، از یک هنر والا به یک کالای مصرفی سریع تقلیل مییابد.
در این میان، سینمای مستقل و تجربی بیشترین آسیب را دیده و روزبهروز به حاشیه فضای رسانهای رانده شده است. منتقدان وبسایت فیلم کامنت معتقدند الگوریتمهای دیجیتال هرگز نمیتوانند نبوغ، جنون هنری یا ساختارشکنیهای فرمی فیلمسازان پیشرو را پیشبینی و تحلیل کنند. هنر مستقل ذاتاً بر پایه خطر کردن، به چالش کشیدن ذائقه عمومی و کشف افقهای تازه حرکتی و تصویری استوار است. وقتی معیار سنجش یک اثر هنری به تعداد کلیک، میزان لایک و زمان تماشا در دقایق اول تقلیل یابد، سینمای اندیشهمحور نفسهای آخرش را خواهد کشید. این زنگ خطری جدی برای آینده فرهنگ و هنر مستقل در سراسر جهان است.با این حال، جشنوارههای بزرگ بینالمللی کماکان به عنوان سنگرهای مقاومت در برابر این موج سرمایهداری دیجیتال عمل میکنند. طبق تحلیل رسانه دپ رپ، این رویدادها فضایی را فراهم میکنند تا آثاری خارج از فرآیند مهندسیشده سیستم استودیویی، شانس دیده شدن پیدا کنند. بقای سینمای مستقل به این بستگی دارد که مخاطب بفهمد سینما چیزی فراتر از یک سرگرمی یکبارمصرف پاپکورنی برای شبهای تعطیل است. سینما یک سند فرهنگی، تاریخی و فلسفی از زیست انسان است که نباید با متر و معیارهای الگوریتمی سنجیده شود. رسانههای مستقل وظیفه دارند این آگاهی را در دل مخاطبان زنده نگه دارند.
استراتژیهای جدید توزیع محتوا که در ایندیوایر بررسی شده، نشان میدهد که فیلمسازان مستقل باید به سمت شبکههای توزیع اشتراکی و پلتفرمهای خاص کوچ کنند. پلتفرمهای تخصصی سینمایی به جای الگوریتمهای کامپیوتری، بر اساس انتخاب انسانی، کیوریتوری و نگاه کارشناسی کارشناسان هنر اداره میشوند. این مدلهای نوین به مخاطب کمک میکنند تا از حبابهای اطلاعاتی تحمیلی فضای مجازی خارج شده و با شاهکارهای پنهان آشنا شود. ارزش یک اثر هنری هرگز با میزان بازدیدهای میلیونی سنجیده نمیشود، بلکه با عمق تاثیری است که بر روان و اندیشه تماشاگر خود میگذارد. ما در مجله به بررسی این راهکارهای جایگزین برای بقای سینمای مستقل خواهیم پرداخت.
آینده این مدیوم قدرتمند به تقابل میان «صنعتِ فرمولزده» و «هنرِ عصیانگر» گره خورده است که نتیجهاش آینده فرهنگ را میسازد. نویسندگان مجله Sight & Sound بر این باورند که سینمای اصیل همواره راهی برای نفوذ به قلب مخاطب دغدغهمند پیدا خواهد کرد. حتی در عصر هوش مصنوعی، عطش انسان برای شنیدن یک قصه صادقانه و تماشای یک تصویر بکر انسانی فرو نخواهد نشست. وظیفه رسانههای مستقل و فرهنگی، هدایت تماشاگران به سمت کشف این گنجینههای به حاشیه راندهشده و نجات روح و اصالت سینما از چنگال فرمولهای ریاضی است.
دیدگاهها